Urban Trail 2026 Gent
De jaarlijkse activiteit waar ik elk jaar naar uitkijk, de Urban Trail met Onafhankelijk leven. Even uitleggen voor de mensen die het niet weten: Onafhankelijk leven (de organisatie waar ik vrijwilliger ben) zoekt naar bedrijven die de Uban Trail willen meedoen als teambuilding. Ze duwen daarbij een rollende loper door de straten van een stad en door de gebouwen. Op de trappen heffen ze ons. Zo laat Onafhankelijk leven ons 2 dingen zien. De vele gebouwen zijn ontoegankelijk en alles is mogelijk als je maar goed omringd bent. Ik doe al heel lang mee: eerst met het bedrijf SAP, daarna met Ceusters en sinds vorig jaar met Hillewaere.
Het was heel moeilijk om vervoer te zoeken, zeker omdat het deze keer op een zondag was en we moesten er al zijn rond 09:00, ik vroeg de assistenten en de dichte vrienden. Niemand kon. En plots dacht ik dat Veerle, een collega van mijn nicht ooit eens meegereden is. Zij zei toen tegen mij dat ik haar altijd kon vragen in het weekend. Bij deze dus, in een groepje met mijn nicht en Veerle stelde ik de vraag… En ineens had ik 2 chauffeurs 🙂
Het winteruur was net begonnen die nacht, en zorgde voor een uurtje langer slapen… Dat kwam goed uit! Aangekomen in Gent was RenĂ©e er al, zij is de verantwoordelijke van het team. Er was blijkbaar niet zoveel animo bij hun bedrijf. Zo waren er maar 2 mensen van Hillewaere, en de rest waren vrienden, kennissen en aangetrouwde mensen. Ook dan kwamen ze maar aan 8 en niet de gevraagde 10 mensen. Ze stelden voor om toch de lange tour te doen. 13 in plaats van de 7 van vorig jaar, stoer!
Om 10:20 vertrok onze wave. De man van RenĂ©e bleek niet alleen een sportmens te zijn, maar ook een prachtmens. Hij deed enorm veel moeite om te verstaan wat ik uitkraamde en leerde heel snel bij, eigenlijk deed heel het team zeer hard hun best. En daardoor werd het de veiligste en misschien wel de leukste editie tot hiertoe. Net als vorige keer passeerden we in ’t Kuipke (en deze keer ben ik niet gevallen) we passeerden ook heel veel campussen en we passeerden in het Grafittistraatje. Onderweg heel veel kasseien en stukken bergop en bergaf. Het weer was veel beter dan voorspeld. En net als vorig jaar was de eindmeet er veel te snel.
Mijn nicht Els en haar collega liepen van hier naar daar om filmpjes en foto’s te nemen. Dank daarvoor en ook veel dank aan Onafhankelijk leven die gezorgd hebben voor een koffie ’s morgens en een Italiaans verwenmomentje tijdens de middag.
Els en Veerle zorgden ervoor dat ik volgend jaar 2 keer kan meedoen met de Urban Trail: 1 keer in Mechelen met Ceusters en de 2e keer zal er nog van afhangen.
