Ataxie barbecue

Op aanvraag van Elske heb ik terug de vroegere kern van de mensen met Ataxie samengebracht voor een gezellige barbecue. Zoals ik die vroeger reeds een keer georganiseerd heb. We spraken af bij mij thuis en na de aperitief gingen wij een wandeling maken terwijl ons eten klaar gemaakt werd. Het was broeierig warm en de afstand was 3 kilometer niet ver, maar toch ver genoeg voor sommigen. Eenmaal terug thuis, konden wij beginnen aan de maaltijd. Ik had meer dan eten genoeg voorzien en de genodigden brachten zelf salades en pastas mee (die ik nog 3 dagen heb mogen eten), er was dus genoeg :p.

We waren met 19, en blijkbaar is 7 rolstoelen echt de limiet bij mij thuis, het bakje zat vol. Het is altijd leuk om de FAmilie (mensen met ataxie van Friedreich: FA zijn eigenlijk zo goed als familie).

Achteraf zijn Matthias en Jolien nog blijven plakken, er was afgesproken dat ze gingen blijven slapen. Nog eens drinken en te laat gaan slapen… Op zondag kwamen mijn broer en zijn vrouwtje nog overschot eten van de barbecue aan de vijver. En ’s avonds lag ik voor 21:00 al onder de wol. Na zo’n weekend voelde ik dat ik geen 20 meer ben. Volgende keer, in de winter, komen we samen in Sint-Niklaas en nodigen we op aanvraag van Lowie terug een spreker uit.