Pairi Daiza + bekomen
Terug thuis van de zeilvakantie, bleef iemand van de begeleiding slapen. Op maandag was mijn hond volgens haar tegen de deur gelopen en vanaf die botsing stond ze niet meer stabiel op haar poten. Het werd erger en erger, en toen ’s avonds mijn vader op bezoek kwam stelde die mij voor om euthanasie te gaan laten doen. Ik ging afwachten tot de morgen erna en dan naar de dierenarts gaan. ’s Morgens was het nog niet verbeterd. Ik belde of de dierenarts wou komen, maar die hadden geen tijd voor huisbezoeken. Ik liet het weten aan mijn ex-vriendin en zij is van op haar werk naar huis gekomen om mij te ondersteunen bij het dierenartsbezoek. Daar aangekomen bleek het te beteren en een spuitje bleek niet meer ter sprake te komen! We zijn nu een week verder en ze is weer helemaal de oude (vandaag is ze al 2 keer haar normale rondje van 3 kilometer gaan wandelen).
Het was mentaal stevig en door de slechte nacht van Aiki zat ik er eigenlijk helemaal door. En dat gevoel heeft wel de hele week geduurd. Zo heb ik zelfs een weekend met vrienden in Düsseldorf afgebeld. Dat terwijl ik nooit iets afzeg. Mijn toekomst ziet er niet denderend uit… dat weet ik, maar normaal leef ik echt van dag tot dag en kan ik er wel mee leven. De laatste tijd erger ik mij enorm aan dingen die echt niet lukken. Ik heb normaal mijn 3D printer, mijn hondjes, mijn handbike, mijn fitnessruimte om mij bezig te houden thuis. Mijn 3D printer is al een hele maand stuk, mijn hondje was ziek, mijn aankoppelhandbike werkt niet meer, en mijn fitness deed ik echt niet meer. Redelijk kut dus.
Het wordt altijd een beetje moeilijker om mezelf te herpakken, maar ik ben er terug aan begonnen: de 3D printer wordt donderdag of vrijdag hersteld. Mijn hondje is terug genezen en de handbike staat terug op de rollen. Het komt dus goed, geef me nog een beetje tijd.
Vrijdag en zaterdag ben ik met vrienden van het skiën naar Pairi Daiza geweest, en een enorm mooi park, niet normaal! We hebben overnacht in een aangepaste kamer met zicht op de ijsberen. Bij een overnachting in Pairi Daiza hoort de inkom, een diner en ontbijt. De avond kan je door het park lopen zonder de dagtoeristen. Een prachtige beleving. De vrienden die meegingen waren 70-igers en die kregen mij op de wc en in het bed, heel straf!! Bedankt vriendjes <3
Nu pas kan ik zeggen dat ik hersteld ben van de zeilvakantie naar Nederland. Ik zal toch maar zeggen dat leeftijd een grote rol begint te spelen zoals iedereen zegt :p haha nu doe ik niets meer buitensporig tot de volgende vakantie naar Egypte van 1 tot 12 oktober.