Rimpelkamp 2026
Om de 5 jaar organiseert onze chiro een kamp voor oud leiders. Dit jaar ging door in Nieuwpoort; in de oude steenbakkerij. Ik had serieus liggen stressen omdat mijn camper klaar moest zijn. Door problemen met de deadline (arbeiders op vakantie, vakantieperiode voor onderdelen te betsellen, …) ben ik jammer genoeg niet volledig klaar geraakt. Daardoor jaagde ik me op en het ging een paar keer door mijn hoofd om helemaal niet te gaan. Daarom heb ik het volgende bericht naar iedereen gestuurd.
Maar we konden er donderdag mee vertrekken! De vakantie was eigenlijk al een dag bezig daar; iedereen komen en vertrekken wanneer hij wou. Ik had ingepland dat ik zaterdag naar huis ging, omdat ik maandag zou vertrekken op een andere vakantie. En ik wou toch een beetje uitgerust zijn.
Daar aangekomen werd beslist dat ik mijn bed in de tent zou zetten, het waren immers grote legertenten. De eerste avond was het trappisten bingo. Al snel werd het duidelijk dat het een sfeerweekend zou worden, maar ook dat er hulp genoeg voor handen was. Met de 103 anderen zou het immers geen probleem zijn om overal te geraken 🙂
Een van de hoofdredenen dat ik dit niet wou missen was dat we vrijdagmorgen gingen strandzeilen. Op de avondformatie donderdag werd er gesproken dat er niet te veel wind was en dat de activiteit misschien niet kon doorgaan. Vrijdag werd duidelijk dat er te weinig wind was en al de alternatieve activiteiten waren niet mogelijk voor mij… Al heb ik nog heel hard getwijfeld om te gaan raften op zee. Achteraf was dit niet zo aangenaam omdat er veel mensen hebben moeten overgeven. Ik zie me daar al liggen op de bodem van die raft terwijl ik het eten van de dag ervoor moest ontwijken.
Ik heb een goede vriendin aan zee en die zou mij komen helpen die dag (helpen omkleden na het strandzeilen), ze kwam die ochtend toe, maar het ging dus niet door.
Balen dus! De Sjakie had ook geen activiteit, maar hij had wel een kite mee. Dus nu besloten we om samen een terrasje te doen. Aangekomen aan de zee, bleek er wel wind te zijn en waren er zeilwagens aan het rijden. Het waren gewoon kindjes en heel snel gingen ze niet. De Sjakie wou zijn kite eens proberen en die vriendin, Frederieke belde een vriend van haar met ook een kite. Pret allom maar de rolstoel is 3 keer omgeslagen door de kracht die op de vlieger kwam. In de namiddag had ik mij ingeschreven voor te gaan zeilen. Dat ging wel door en uiteindelijk werd het toch nog een geweldige dag.
Die avond werd er een groot spel gespeeld en daarna werd er op ludieke wijze een nieuwe vriend voorgesteld voor 2 van de deelnemers. Bleek dat die nieuwe vriend een belangrijk man geweest is in 1986… Hij kon enkel niet zo goed Duits toen. Het was niemand minder dan Jean-Marie Pfaff. De dag erna zat het er al op voor mij. Ik was helemaal niet zo moe als verwacht en had eigenlijk kunnen blijven maar ja, als als als, als de hemel valt zijn alle mussen dood, met andere woorden: soms gaan dingen beter dan verwacht.