Afgelopen maanden
Ik ben constant bezig om dingen eenvoudiger of beter te maken zodanig dat mijn leven aangenamer verloopt. Meestal bedenk ik kleine zaken die dan een effect kunnen hebben. Denk maar aan de klemmetjes die mijn voetsteunen beter maken of stokjes waarmee ik beter kan eten en medicijnen van tafel kan oprapen. Daarvoor gebruik ik voortdurend duct tape en colsonbandjes. Om dit alles beter te laten verlopen heb ik nu ook een 3D printer gekocht. Superplezant speelgoed! Mijn creativiteit (en die van de printer) openen een hele wereld.
De visvangst van deze winter was niet om over naar huis te schrijven. Dat komt natuurlijk vooral doordat ik ziek geweest ben van eind september tot december. Dat zorgde er trouwens ook voor dat ik niet genoeg geld had om assistentie te kopen. Gelukkig gaat alles nu beter.
Op het Kerstfeestje van You-Turn rolde er een voor mij onbekende lotgenote rond. Qua humor en avontuur hebben we veel gemeen. Samen met Mathias (ook iemand met Ataxie die ik ken via You-Turn) vormen we een goed drietal om plezier te maken en elkaar te helpen. Ondertussen zijn we samen een midweek naar Mol geweest (waar bleek dat ze ook evengoed kan drinken) en gaan we op vakantie naar Loosdrecht, wat de max gaat worden.
Die midweek in Mol mochten mijn hondjes mee. Ze zorgden voor een grote meerwaarde, zowel voor mezelf als de groep. Zo ben ik eens half van het toilet gevallen. Ik kon me nog tegenhouden met één hand maar kon mijn gsm niet nemen om iemand te bellen. Ik liet Aiki blaffen zodat iemand me kon komen helpen. Het was een zalige midweek: vuur maken, cocktails shaken, pizza bakken, wandelen door de prachtige natuur, …. Er waren aangepaste bedden maar toch is het voor mij nooit makkelijk om te slapen zoals bij mij thuis. Hopelijk zal dat verbeteren als ik mijn camionnette heb.
Sinds januari gaat alles voor de wind. Ik slaap goed en heb mezelf herpakt op vlak van trainen. Uitkijkend naar mijn camionnette ziet de toekomst er rooskleurig uit. Vorige week dinsdag echter veranderde dat allemaal. Mijn benen deden pijn en daardoor kon ik niet slapen. Ik had een pokeravond gehad met enkele vrienden. Elke keer voel ik me de dag nadien niet zo goed omdat we de hele avond vettig eten en alcohol drinken. Ondertussen weet ik dat lactose niet aan mij besteed is, toch laat ik me elke keer vangen aan pizza en kaasblokjes. Ik heb sinds dinsdagnacht tot vrijdag afgezien, en dat is het toch niet waard. Ik ben wel gewoon verder blijven leven maar plezant is anders.
Omdat ik niet meer ga trainen (en stappen) in Antwerpen, sta ik ook niet meer recht. Daarom heb ik mijn eigen statafel terug in gebruik genomen. Op de foto hieronder lijkt het alsof het niets voorstelt maar eigenlijk is het wel een stevige work-out.